Beste’nin Sayfası

mutlu

pırıltı arası aşk

öpüşsem nefesinle..hmmm

yapraklarımda sadeliğini yaşıyroum

soluklandıgım yapraklar..hımm.. kokun üstümde

 ve başımdayken sen, gölgen o güneşe

yanmaktan korunuyorum..

sevgilim, frenk üzümü

rengini bedenime sar ve tadını akıt..

sana bayılıyorum

no 8 black

yaşamak tadında..

tadı olanla…

ancak o tadı

biber senin dilindir

♣ duvardaki çivi bile sallandı, deprem bu olsa gerek.. taze bir soğukluk ve gidiyorum…..   ♣

hakikat

arabada tekerleğin bile kaldırma gücü var

virajları

asfaltı

yağmuru

karı

çamuru

peki..insanların kaldırma gücü ne..birim istiyroum

30-11-99

karnım ağrıyo..

insanın işini sevmesi
kolyesini sevmeye benziyor

seversen takarsın
sevmezsen tasma gibi gelir

tahta kaşık

papatya

minik yapraklı

ama üşümüş

hüzündar

buzul olmuş gök-yüzü..siyah bir buzul..

çarşafı yıkanırken açıkta bekleyen yanlız bır hasta..gözleri duvara dönük..nasıl sessiz dışarıdan ancak içinde nakaratları benzer ağıtlar..bir ordan bir burdan.. ıssız yatağı bile bu soğukta çekiciyken ona susmuyor yüreği ağlıyor.. ey gök, hasretken hasta şifaya söz düşer mi sana ya da değer mi bir de herseyın üstüne o yağmuru yağdırmaya..ayazı içe işlerken basamaksız rampalardan düşmez mi ..çıkışı yok derken ışığı da sönmez mi garbin ..hiç mi düşünmezsin ..orda..oracıkta..duvara dönük..nakaratlarla beklerken çarşafı..isyanı kendisine..ıslattıgı carsafı kendı kanayan yüreği ile…kan çıkmıyor sankı içine işlemiş pamuklunun..dantel dantel olmuş acıları gibi ama dısarıdan daha da alımlı rengiyle de çekici..çıkmıyor o gül kalmış sanki aksa kaybolacakmış gibi, silinecekmiş gibi çıkmıyor kalıyor orada..kaldıkça ağlamaklı bekleyeni hüzünlerde biçare..soğuk suyun altında pamuk, soğuk duvarın dibinde hüzündar..o artık hüzündar…hüzülerin başı, hüzün insanı, hüzünlüleri anlayan hüzü en anlamlı yaşayan.. koca gül pamukta goncalasırken heycanı bastıramayan cocuk misali duvardan uzanır mahsun gözleri…bilmez kı kanayan yüreği kazagına işlemiş akmakta…bilmez ki ona tampon olacak pamuk yan odada da…gücü yoktur ancak heycan bu ya bekler goncanın solmasını..soldukca gonca acılır gözlerı…büyüdükce büyür bekledıkce bekler…düşünemez kı ıslak carsafa yatılmaz…iliğini kemiğini dondurur…düşünmez kı sabaha degıl daha kurumasına cok var…bilmez kı kurusa bıle damladıkca kanı kazagına gecer kanıda gene o pamuga… ve bilmez kı ya da bilmek istemez ki her yıkamada her bekleyıste kanı kaybeden duvardan soguk yiğen ve gene o carsafı kanlı kalkacak olan kendıdır…her gün tekrar eder bu hıkaye ve hüzündar bekler gülün goncasını goncanın solusunu kuruyup gelmesını….

sağlıcakla temiz ferah uykularda…uykulardan ferah uyanmaya..beklemeden uyumaya…

ak-rodos

sevgim yıldızlarda

 yıldız adında

patilerim bir olmus

bir tek duam sana

çığlık

kaçmak geliyor içimden soluklar kesildikçe

duayen olmuş kimileri alkış tutarken pencerede

inkar ediyor gözler gerçekleri ya da uçuşan söylemleri

perdenin tülleri sesi kapatmış, ışık yok olmuş, cam olmuş bir duvar

ürküyorum, gitmek geldi.. gelmez olsun

bavulum yok, kalan hediye olsun